Wie is de 'maker'?

In artikel 4 van de auteurswet staat beschreven wie de maker van een werk is. De hoofdregel is dat je moet kijken of er op of in het werk staat aangegeven wie de maker is. Als iemand dus een gedicht of een verhaal schrijft, en zijn of haar naam er onder zet, dan is daarmee bekend wie de maker is.

Als er op het werk geen maker vermeld wordt, dan wordt er bekeken of er bij de openbaarmaking van het werkt bekend is gemaakt wie de maker is. Wanneer het werk niet op papier of op een andere manier is vastgelegd, bijvoorbeeld een toespraak of voordracht, dan wordt de persoon die de voordracht houdt als maker aangewezen.

Als iemand zegt de maker van een werk te zijn, maar iemand anders kan bewijzen dat dat niet zo is, dan vervalt het auteursrecht voor de persoon die zichzelf ten onrechte als de maker heeft voorgedaan.

Als iemand een werk maakt dat is ontworpen door iemand anders, terwijl dit gebeurt onder leiding van de persoon die het ontwerp gemaakt heeft, dan is de maker van het werk de ontwerper ervan. Dit staat in artikel 6 van de auteurswet. Het gevolg hiervan is bijvoorbeeld dat een kunstenaar een kunstwerk kan ontwerpen, en dit kan laten maken door bijvoorbeeld een steenhouwer. Dan is de kunstenaar toch de maker van het kunstwerk.

Iets vergelijkbaars staat in artikel 7, maar dan voor een situatie waarin iemand een werk maakt, terwijl hij in dienst is van een ander. In dat geval is de werkgever de maker van het werk, tenzij de twee betrokkenen dat anders hebben afgesproken. Een journalist die in dienst van een krant is en een artikel schrijft zal dus meestal niet als de maker van dat artikel gelden, en dus ook niet het auteursrecht op het artikel hebben.

Kies: vorige pagina | volgende pagina