Drugsverslaving
Een drugsverslaving houdt in dat je lichamelijk en/of geestelijk afhankelijk bent geworden van drugs. Dit kunnen zowel softdrugs, harddrugs, combinatie van beide soorten drugs of in combinatie met medicijnen zijn.
Juridisch gezien wordt het volgende onderscheid gemaakt bij harddrugs en softdrugs. Zo zijn softdrugs: marihuana en hasj. Softdrugs zijn in Nederland tot op zekere hoogte gedoogd. Harddrugs zijn verboden in Nederland dit zijn middelen zoals: heroïne, XTC en cocaïne.
Wanneer je spreekt van een harddrugverslaving is dit in de meeste gevallen aan heroïne of cocaïne. Dit omdat ze beide erg krachtig zijn en er een kortere gewennings- en verslavingsperiode hebben dan bijvoorbeeld alcohol. Bij heroïne kan de drang om opnieuw te gebruiken optreden na een periode van zo’n 6 uur, bij cocaïne is deze periode veel korter en ligt deze op een half uur.
Cocaïne en XTC wordt ook wel partydrugs gebruikt, men spreekt dan ook wel van recreatieve gebruikers. Wanneer dit niet met regelmaat plaatsvindt is er geen sprake van een drugsverslaving.
Natuurlijk zijn er ook softdrugsverslavingen. Softdrugs worden veelal als stimulerende en bewustzijnverruimende middelen ingezet. Bij softdrugs kun je niet lichamelijk verslaafd worden wel kun je geestelijk afhankelijk worden van softdrugs. In de meeste gevallen leidt het buitensporig gebruik van softdrugs tot demotivatie, apathie, het verval van het kortetermijn geheugen, ontwikkelingsstoornissen, psychose, schizofrenie en depressie.
